Zondag 26 april 2009 was het zover; Klimmem-Banneux-Klimmen!

Het is 5.20 uur in de ochtend als mijn wekker afloopt.
Ik sta snel op voor een vroeg ontbijt om op tijd klaar te zijn, want om 6.00 uur vertrekken we.
Nu heb ik het geluk dat ik de inrit van Jan van Grunsven kan zien vanaf mijn huis, dus even naar buiten.
Behalve een groot aantal vroege vogels, die hun uiterste best doen om fluitend een mooie dag aan te kondigen, is er nog niemand te zien. Tjoh, ik ben op tijd!

Even controleren of ik alles bij me heb. Ik heb de dag ervoor mijn Cannondale maar eens goed nagekeken. De meest recente rit naar Berg en Dal was namelijk dramatisch; het schakelen op de Holleweg ging continu mis en moest lijdzaam toezien, hoe de een na de ander mij voorbij ging. En eenmaal hersteld kreeg ik nog een klap. Ik meende in een afdaling dat ik toch echt loeihard naar beneden ging, maar werd kennelijk moeiteloos door Jan van Grunsven ingehaald! Petje af Jan! Maar met alle respect; er knapte iets in mij. Afijn, met een goed geprepareerde fiets klaar voor de start en op naar de Eggerlaan. De bus wordt ingeladen en met wat extra oude gordijnen van Jo Goosens worden onze kostbare fietsen netjes beschermd vastgezet. Onderweg maken we ons toch een beetje zorgen over het bewolkte weer. Maar eenmaal aangekomen valt het allemaal reuze mee. Een temperatuur van 13 graden in de vroege ochtend is al heel mooi in dit jaargetijde. Jan en Martien hebben koffie. Samen met wat boterhammen smaakt dat prima tijdens onze verkleedpartij op het parkeergrasveld. Op naar de start!

De inschrijving is erg snel geregeld. Gewoon je thuis ingevuld A4tje inleveren en klaar is kees. Geen champignonchip, geen rammelend fietsnummerbordje, geen rugnummer en vergeten veiligheidsspelden maar gewoon fietsen! Al gauw valt onze ploeg uiteen en gaan er zich wat groepjes vormen. Niets mis mee, het heeft ook voordelen. Zo is Martijn van de Pol al snel weg en dat scheelt in het aantal opstoppingen. Tja Martijn is wat dat betreft even scherp als altijd, maar mag dat wel op de fiets?

Even de feiten op een rijtje:

• Gewicht: 91 kg (mag minder)
• Leeftijd: 47 jaar (niet in de hand)
• Afstand: 140 km (langer dan verwacht)
• Totale stijging: 2428 m (klimmen dus)
• Calorie verbruik: 6173 Kcal (rechtvaardigde achteraf mijn donker biertje, kersenvlaai, koude schotel, yogurt, en extra boterhammen)
• Gemiddelde snelheid: nrvp (niet relevant voor publicatie)

Nog meer details?........kijk eens even op mijn Garmin site.
(Korte instructie: kies rechtsboven voor "view in metric" en klik daarna op "player". Wacht even en klik daarna op het vierkantje rechts naast het konijntje voor "full screen". Als je dan op de play knop klikt, herleef je de rit weer...)

Rond 18.00 uur waren we weer in Vorstenbosch en eenmaal thuis aangekomen voelde ik dat ik echt moe was.
Natuurlijk verwacht je de gebruikelijke excuses zoals: drukke week gehad, te weinig geslapen, feestjes, etc, etc. Maar nee, ik ben eerlijk.

Het was goed te doen en het was een heerlijke tocht. Maar met zo weinig kilometers in de benen komt de vermoeidheid vanzelf.
En dat resulteerde in het feit dat ik na het eten en douchen om 20.00 uur als een blok in slaap viel.

En nu? Ik heb die nacht niet kunnen dromen want het licht was echt uit. Maar vandaag droom ik alweer verder: meer conditie, meer kilometers en wie weet alweer een mogelijke vakantie op de fiets naar het zuiden. Wie zal het zeggen, als ik maar kan klimmen!