De volgauto was ook geregeld en iedereen was gekleed in het DMV shirt met de slogan: "The ingredients of success". Op die slogan kom ik later nog even terug. We reden een prachtige tocht door het Brabantse land naar Helenaveen, waar we na ca. 54 km de eerste pauze hadden. Het was zowaar dezelfde pauzeplaats als enkele weken geleden. Met een verschil; ze hadden nu wél gebak zonder fruit. (Zie verslag Helenaveen) Na wat koffie en een lekker stuk appelgebak reden we verder richting Baarlo en hadden na 110 km de 2e pauzeplaats in een bos. De volgauto was even de weg kwijt omdat deze ons niet meer kon volgen door een plaatselijke kermis. Dertig hongerige renners aanschouwden de volgauto die werd geparkeerd op een open plek in het bos. De deuren, met daarop det alom bekende slogan werden geopend en daar stond het dan: "The ingredients of success". Broodjes met vlees, krentebollen met kaas, slaatjes en allerlei drank. (Uiteraard ook met DMV Campina producten) The ingredients werden volop naar binnen gewerkt. Maar op een of andere manier kregen we het niet op, terwijl er toch behoorlijk werd aangedrongen; "pak nog een slaatje!, wie wil nog een...?". Na vertrek was het resultaat zichtbaar. Veel renners zaten wat ongemakkelijk op hun fiets. Het kan natuurlijk aan de kilometers hebben gelegen. Maar ook ik had wat last van opkomend voedsel en nog erger; na een half uurtje begon zich een chemisch proces in mijn darmen te voltrekken waardoor ik noodgedwongen naar achter in het peleton moest. Ik kon het toch ook niet maken dat de schadelijke dampen alsgevolg van "the ingredients" bedwelmend zouden inwerken op de inmiddels vermoeide renners.

En toen ineens een knal; zowel Jo als ik tegelijk lek. De helft van de ploeg reden door en de rest wachte even todat ik de band verwisseld had. Eenmaal weer in het zadel bleek al snel dat we de weg even kwijt waren. We wilden naar huis, maar hoe moesten we nu rijden? Na wat omzwervingen vonden we weer het juiste spoor en troffen de kopgroep, die zich hadden opgesteld voor een kerk. Ze hadden zowat een uur gewacht! Toen realiseerde we ons, dat we wel erg ver om hadden gereden. Extra kilometers dus! We gingen snel richting Beek en Donk en kwamen met zijn allen wat moe maar voldaan in Veghel terug. Iedereen koerste direct naar Ambiance, tegenover het DMV terrein.

Daar werden we verwend met een paar heerlijke glazen Palm of Leffe! Jawel, natuurlijk kan dat na 172 km. Dat zakt echt niet in de benen hoor. Frans van de Kamp twijfelde wel of we nog over het viaduct richting Vorstenbosch zouden komen. In elk geval konden we terug kijken op een prachtige dag met een zeer mooie route en een perfecte verzorging. Alle complimenten aan de organisatie van DMV Campina. En wat betreft "The ingredients of succes": deze tocht was weer een goede training voor een lange afstand, maar je moet het eten wel onder controle houden want ik kwam echt zwaarder terug dan ik was vertrokken!