|
Klimmen en nog eens Klimmen |
|
|
|
|
Geschreven door Erik van Hoek
|
|
zaterdag 02 mei 2009 |
|
Het is zaterdag 25 april in de middag, de dag vóór DE grote dag.
Ik had nog niets van Mari van den Heuvel gehoord en dat was toch wel raar. Ik ben namelijk gewend dat hij via sms wel het een of ander te vertellen heeft. Ik dacht even dat hij mogelijk uiteindelijk toch niet zou gaan. Maar na het sturen van een bericht kreeg ik al snel daarna van hem de bevestiging "tuurlijk ga ik mee". Zondagochtend was het nog regenachtig. Zouden we toch nog mooi weer krijgen? Wel zo fijn als je zo'n flink stuk mag gaan fietsen. Onderweg in de auto nog diverse tips en tactieken besproken. Ja die Van den Heuvel heeft inmiddels toch al aardig wat ervaring opgedaan met lange ritten. Bij aankomst was het droog alleen het wegdek wat nog een beetje nat, dus het was toch wel opletten geblazen. We starten met 14 man maar al snel splitsen we op doordat ik zelf al na 4 km een kapotte band had. Het weer werd steeds beter en het uitzicht steeds mooier. Met de beentjes was ook alles prima en na 1, 5 uur komen we de andere groep weer tegen. Maar onbedoeld lopen er toch een paar mensen uit en blijven er een aantal wat achter. Voor Ad Donkers het signaal om te demarreren naar de kopgroep. Maar het mag niet zo zijn, net voor de 5 km naar Banneux rijdt hij lek. Samen beginnen we aan de 5 km. Kom onderweg een bekende tegen (nu even niet bij naam genoemd, maar iedereen kent hem inmiddels wel). Het mooie was, hij had mij zeker niet verwacht. Maar ik had ook nog wat goed te maken van de Amstelgold van 2008, dus het gas erop. Het was een heerlijk klim gevolgd door een pauze in Banneux. Na het nuttigen van het energiepakket waren we klaar voor het vervolg, maar helaas. Ad had wederom een lekker band. De tocht vervolgd zich.We waren al gewaarschuwd dat net na de pauze een hele pittige klim zou komen, namelijk Côte du Cornesse. Of beter gezegd Kloot du Cornesse, want die was zo pittig dat je je helemaal naar de klote fietste. Ik mocht nog tijdens de klim even zwaaien naar de 2 eerder vernoemde fietsers (die waren inmiddels afgestapt). Even daarna dacht ik "het wordt toch wel echt heel pittig, dus even uit het zadel". Dat even was ook maar even, ik ging weer zitten en .... ja ik kon ook afstappen en lopen. Erg jammer maar helaas. Even daarna is het voor de verandering wederom Ad die zijn derde band lek rijdt. Ben Cornelisse besluit door te rijden en even later besluit Martin vd Tillaart dit ook te doen. En om niet stijf te worden volg ik Martin. Op de laatste rustplaats zien we iedereen terug, behalve één persoon. Daarover later meer.De laatste kilometers worden zwaarder en zwaarder, bij iedere klim gaat het in een steeds kleiner verzetje. In Gulpen hebben we de snelheid nog lekker te pakken circa 30-32 km per uur. Maar even later is het toch weer afstappen, helling te stijl en zelf iets te vermoeid. Samen met die bekende persoon (van die tips) lopen we een klein stukje. Even later rijden we samen over de finish in Klimmen. Daar zien we ook de rest van de groep, behalve Ben. Niemand had hem meer gezien. Gelukkig niet veel later zien we hem terug. Hij was verkeerd gereden en had derhalve een km of 10 omgereden. Dus Ben was toch wel de winnaar van de dag. Moe maar voldaan, met een gemiddelde van 22/23 km per uur voor het eerst een tocht over de 100 km met ook nog eens flink wat klimmen. Ik ben tevreden. Bij thuis komst gaat de avond als een nachtkaars uit, half tien lig ik in mijn bedje in diepe slaap.
|
|
Laatst geupdate op ( zaterdag 02 mei 2009 )
|
