|
Eerst een telefoontje van Jan. (op zoek naar niet al te snelle renners??????)Of ik ook mee wil fietsen op Hemelvaart, Langenboom- Millingen- Langenboom, 120 km.Hij had er al een stuk of 10 bij elkaar zei tie.Mwa, waarom niet, …….toch beter dan tot 10:00 uur in die vlooienzak blijven liggen.Later ligt er een briefje in de bus dat we om 6:45 vertrekken…....dat is wel vroeg.Ach, als je de avond daarvoor alles netjes klaar legt valt het eigenlijk ook wel mee.Ronnie gaat ook mee, De Schoen niet, die heeft een operatie ondergaan en mag voorlopig alleen maar therapeutisch fietsen.(Zou onze “Lanz” toch de rekening hebben gekregen van het langdurig rijden met een indrukwekkend TÉ groot verzet?)De temperatuur was s’ morgens niet best, een graad of 4, gewoon te koud voor deze tijd van het jaar.Dan maar lange broek, zweetshirt (tegenstrijdig maar toch) , shirt met lange mouw en daarover het windjack en natuurlijk overschoenen.We vertrokken inderdaad met 10 renners vanaf de Eggerlaan, in Langenboom sloot Frans zich als 11e renner aan.Na een lekkere bak koffie van Jan vertrokken we richting Millingen.De eerste kilometers gebruik je dan om een beetje op te warmen.Over de route kan ik niets vertellen, ik was er nog nooit geweest, zonder pijlen zou je zo maar kunnen verdwalen.Zeker als na een kilometer of 30 de borden een andere kleur krijgen, de paden en wegen er anders uit gaan zien en alles in het Duits aangeduid staat.Je zou bijna denken dat je in het buitenland zou fietsen.De omgeving is wel écht heel mooi daar.Hoogtepunt was de klim en afdalingen over een fietspad dwars door een prachtig bos.Voor het eerst valt ons groepje dan ook uit elkaar, tja,…klimmen doe je in een eigen tempo.Daarna nog een vlak deel naar Millingen.Wacht even,…vlak? Ergens 15 km voor Millingen fietsten we door een dorp, samen met Gerrie aan kop. Even dacht ik dat het aan mij lag, mijn benen werden steeds zwaarder en het wiel van Gerrie bleef steeds een halve meter voor mij.Dan kun je 2 dingen doen, …..jezelf opblazen of bekennen dat het even een beetje té is en je laten zakken.Met Gerrie naast je is dat laatste geen schande, hij lijkt nooit vermoeidheidsverschijnselen te hebben.Wat zou dat anders geweest zijn als Erik of Ad naast me hadden gefietst, ..dan nie hé……………..maar die waren er niettttt…Later bleek dat het dorp op een vals plat lag, …..ooohhhh dan.Eindelijk, Millingen, we waren toe aan koffie met gebak.Op de terugweg zouden we Tivoli krijgen, en de Holleweg. Voor mij vreemd, daar ben ik nog nooit geweest.Maurice gaf gelukkig wat uitleg, de klim naar Tivoli zou 2 km zijn, de Holleweg kort maar wel recht omhoog.De eerste klim ging door de weilanden, daarna kom je in een bos uit en klim je inderdaad een kilometer of 2.Het wachten was tot Jo voorbij kwam, uit gewoonte hé, maar deze keer niet.Meteen daarna links omhoog, mooi pad, maar het is wel erg schuin, anderen gaan ook steeds langzamer, het ligt dus niet aan mij.Ik hoor ook niemand meer praten, geen best teken, en ja hoor, de eerste afstappers, is het zo zwaar? Ronnie en Gerrie waren al eerder uit mijn zicht verdwenen, niet erg, kun je mee leven.Bochtje naar rechts, hééé, nog een stuk…….in de verte staat Gerrie, …….te wachten, die is al boven, nog even dus.Bovenaan gekomen hoorde ik pas dat dit dus de Holleweg was, het vermoeden was er wel………………..waarom maken ze van die weg niet gewoon een trap????
En Jo? Die kwam wat later, waarschijnlijk de helpende hand voor Piet, die heeft nog wat moeite met klimmen.
Op de terugweg naar Langenboom kregen we wel wat stukken, eerst een lekke band.Daarna een kapotte spaak van Gerrie.Na wat informatie en rekenwerk ben ik er achter gekomen dat het betreffende wiel wel een slordige 4.761.904 keer rond is geweest.Dat wil dus zeggen dat aan die spaak 9.523.808 keer getrokken en geduwd is.Het gewicht van de renner zal ongeveer 85 kg zijn, ervan uitgaande dat het gewicht hoofdzakelijk over 4 spaken verdeeld wordt zal dus 4.761.904 keer met een kracht van ongeveer 20kg aan die spaak getrokken worden.
Tja,….dan kan het een keer mis gaan natuurlijk, metaalmoeheid heet dat.
Een eind verderop zagen we in de verte een 3-tal met opvallend tenue, ons tenue, dat was het 3-tal dat de Holleweg ontweken had.
De opgebouwde voorsprong zou nog maar even duren voordat we hun weer konden begroeten.
Terug in Langenboom waren we gelukkig nog droog, maar nog wel koud. Vreemd,…… voor de eerste keer……..dat gevoel ………….niet “leeg” te zijn.Als dat maar geen toeval is. Mari van den Heuvel
|
Laatste Wijzigingen 
