NK Toerfietsen, 25 augustus te Twello.

Welja, een vereniging van nog geen jaar oud, en nu al deelname aan een NK. Is dat niet wat hoog gegrepen??

Een team van 7 personen was ingeschreven om de eer van Vorstenbosch hoog te houden. Maurice Bissels, Ben Cornelissen, Jo Goossens, Jan van Grunsven, Ronnie van Grunsven, Bert Hoefs en Martien v.d. Tillaart gaan de uitdaging aan. Maar wat houdt het NK toerfietsen dan in? Kort de spelregels:

• Een team bestaat uit minimaal 5 en maximaal 9 personen
• Bij inschrijving geeft het team op wat hun gemiddelde snelheid is die gefietst gaat worden.
• De route is geheim, en zal tussen de 80 en 120 km lang zijn
• De route wordt afgelegd zonder gebruik van fietscomputer, GPS, hartslagmeters, horloges en andere hulpmiddelen die tijd en/of afstand registeren.
• De tijd van de vierde persoon van het team is bepalend voor de tijdsregistratie.
• Het team dat de route aflegd met een gemiddelde snelheid die het kortst ligt bij de vooraf opgegeven snelheid, is winnaar.

Om 7.15 uur wordt er verzameld in de Eggerlaan, en onder mooie weersomstandigheden wordt vertrokken naar Twello. Aangezien we ruim op tijd arriveren, hebben we mooi de tijd om onder het genot van een bakje koffie en plak cake de tactiek te bespreken. We hebben immers nog nooit in deze groepssamenstelling gefietst, laat staan dat we op snelheid getraind hebben. Ons gemiddelde is vastgesteld op 26,0 km/uur, maar dat is inclusief al het oponthoud dat je onderweg tegen kunt komen van kruisingen, tegenliggers, spoorwegovergangen, lekke banden etc….

De tactische bespreking is kort en bondig: GENIETEN van de tocht, en ervaring opdoen hoe zo’n dag zal verlopen. Bij de inschrijving ontvangen we een routebeschrijving van de ochtendlus, en hieruit kunnen we opmaken dat de route richting Hoenderloo, en dus de Veluwe, zal voeren. Langzaamaan begeven we ons naar de start, en daar komt het ware wielrennersgevoel naar boven. De start vindt plaats op een heus tijdritpodium! Dit werkt sommigen wel op de zenuwen, want de toiletten raken langzaam overbelast.

De groepen (totaal 70 teams) worden om de minuut gestart vanaf het podium. We hebben teamnummer 32, wat overeenkomt met de starttijd van 10.02 uur. De organisatie controleert nog even of iedereen de fietscomputer en horloge thuis heeft gelaten (zonder te fouilleren), en dan kunnen we het podium op. Geweldig gevoel om als Fabian Cancellara van zo’n podium af te vliegen, maar wij moeten direct in de remmen want we realiseren ons dat 26,0 km/uur geen topsnelheid is. Na onderweg wat oponthoudt van enkele grote kruisingen en wat vals plat, arriveren we bij de eerste tijdsregistratie. We nemen ook even de tijd voor wat versnaperingen, om genoeg energie te hebben om de tocht voort te zetten. Tijdens de tocht hebben we genoeg lucht over om gezellig bij te kletsen, en het snelle roulatieschema zorgt ervoor dat we een nieuwe buurman hebben voordat we met de ander bijgepraat zijn. Uiteraard is onze snelheid vaak onderwerp van gesprek. Voor mijn gevoel rijden we redelijk goed, wel wat te snel maar we hebben behoorlijk wat oponthoud gehad door enkele drukke kruisingen.

Tijdens de lunch in Twello, vraagt Maurice zich af waar hij zijn handschoenen heeft gelaten. Zoeken heeft geen zin, ze zijn onvindbaar. Plots begint hij te twijfelen of hij ze eigenlijk wel aanhad ??? Het geval was dat Maurice zijn fiets al enkele dagen eerder bij Jan van Grunsven had achtergelaten. Jan kon de vuiligheid op de fiets niet langer aanzien, en heeft de fiets van Maurice helemaal gepoetst. Tja Maurice, en die handschoentjes heb je niet alleen om geen vuile handen te krijgen als je je fiets vastpakt!

Als ze in Twello een bewaakte fietsenstalling hebben, dan bedoelen ze ook bewaakt. Elke fiets kreeg een nummer vastgeniet, en de deelnemer kreeg een lot met het corresponderende nummer. Bij het verlaten van de fietsenstalling werd dit consequent gecontroleerd !! Dan kun je dus met een gerust hart een hapje gaan eten.

Na de lunch mogen we wederom van het startpodium vertrekken voor de middaglus, die ten noorden van Twello voert. Door de drukte bij de lunch vertrekken we echter 3 minuten te laat. Het eerste deel hebben we behoorlijk tegenwind. De route is minder bosrijk en heuvelachtig dan vanochtend, maar nog steeds erg mooi en zeker verkeersarm. Ook hier vindt tussentijds een tijdsregistratie plaats. In het vierde deel hebben we de wind in de rug, en over de dijk langs de Ijssel krijg ik het gevoel dat het wat te snel gaat. Ik kijk eens naar mijn pion, ketting op 8^e kransje, dat is teveel van het goede. Met de gedachte in de groep dat de gemiddelde snelheid over de gehele dag min of meer vast staat, laten we de snelheid maar zo. Wisten we toen maar beter ….

Nadat alle groepen zijn gefinishd, beginnen de geruchten dat de tocht 118 km lang was. Onze totaaltijd was ongeveer 4 uur en 32 minuten, dus reken maar uit: gemiddeld 26,03 km/uur !!!!

Vol spanning wachten we dan ook op de prijsuitreiking.

Tijdens de prijsuitreiking hoorden we pas dat per tijdsregistratie (totaal 2 voormiddag en 2 namiddag) de snelheidsafwijking werd bepaald, en niet het totaal van de dag. Een te hoge snelheid in etappe 1 geeft strafpunten, maar dat kun je niet compenseren door een lagere snelheid in etappe 2 want deze afwijking geeft ook weer strafpunten.

Dit was voor ons een desillusie. Ons totaal aan strafpunten was 43+49+18+314=424 punten.

Na drie etappes stonden we nog op de DERDE plaats, maar jammer genoeg hebben we in de vierde etappe dus te hard gefietst. Dit resulteerde uiteindelijk in een 34^e plaats.

Het was een geweldige ervaring, met een schitterende tocht en prima organisatie. Wellicht dat we in de toekomst deze ervaring kunnen gebruiken om een serieuze aanval te doen op een podiumplek.