Eerste klassieker “ronde van brabant”, 2 mei 2010

Als ik zondag morgen naar buiten kijk belooft het vandaag niet veel goeds met het weer. Het regent en zo te zien zal het nog niet ophouden. Maar vandaag staat er toch een wedstrijd op het programma. Iets wat ik nog nooit heb gedaan. Een klassieker over 130 km. De start en finish zijn in Liessel. We maken een grote lus van 100 km en dan nog 3 plaatselijke rondes van 30 km in Liessel.
Ik rij deze keer samen met Henry van Zandbeek. Iemand van de Kachelders en iemand die vroeger vaker heeft gekoerst dus die weet nog wel een beetje hoe het er aan toe gaat.

Rond half 12 rij ik thuis in de regen aan en iets over 12 ben ik in Liessel. Nadat ik mijn rugnummer heb gehaald gaan we nog maar even in de auto zitten want het regent nog steeds. Een 3 kwartier voordat we vertrekken gaan we omkleden en wat inrijden. En iets voor 2 gaan we naar de start toe. Het is ontzettend gaaf om te zien dat er een stuk of 20 motoren en jury auto’s klaar staan. Alleen om dit te zien geeft me al een voldoening. Om te weten dat zij de weg voor jou afzetten zodat wij overal door kunnen fietsen.

Om 2 uur gaan we weg. De eerste 1,5 km is het nog geneutraliseerd. Maar als ze het vrij geven gaan er 25 renners bij de eerste rotonde al tegen de grond. Het is spiegel glad en te gevaarlijk om zo door te rijden. De jury besluit om de wedstrijd pas nadat we door Deurne zijn gereden vrij te geven op een brede weg.
Als we dan echt weg zijn gaat het tempo ook omhoog. Maar doordat het regent kan er niemand weg rijden en blijven we bij elkaar. In Boekel krijgen we zoveel regen dat het bijna niet te doen is om veilig te fietsen. Op gevoel rij ik ook maar met de rest mee. Met je hoofd schuin en 1 oog dicht fiets ik verder. Ik had met ons pap afgesproken dat hij onderweg met wielen zou staan voor als ik een wiel kapot zou rijden. Hij zou bij de kerk in de Mortel staan. Dus ga ik iets voor dat we de mortel in rijden links vooraan rijden zodat hij mij wel zou zien. Ik roep nog een keer de namen maar als ik maandag thuis vraag of ze me hadden gezien was het antwoord “nee”. Het ging veels te snel. Daar hadden ze dan een kwartier voor in de regen gestaan.
Als we in Liessel op de plaatselijke ronde komen begint de zon ook nog de zon te schijnen. We rijden de laatste ronde in en rij langs Henry en we besluiten dat we de laatste ronden niet meer van voren gaan rijden. Ik vind het ook te gevaarlijk om me in de sprint te gaan bemoeien en het is me niet waard om tegen de grond te gaan voor een mooie uitslag. Uiteindelijk kom ik als 90e over de streep. Moe maar voldaan. Ben blij dat ik in het peloton gefinisht ben en we hadden van te voren gezegd als we bij de eerste 100 finishen we het goed hebben gedaan.

Als de natte kleren uit zijn en als ik wat droogs aan heb breng ik mijn nummer weg en ga dan met een goed gevoel naar huis. Morgen zal het wel fiets poetsen zijn want die ziet er ook niet meer uit. Als ik thuis ben kijk ik op mijn fiets computer en zie dat we de wedstrijd met een gemiddelde van 43,7 hebben gereden. En dat nog wel met de lange neutralisatie en de regen.
Niet slecht voor de eerste keer.

Nu mijn eigen weer concentreren op de mtb. 16 mei is het weer wedstrijd in Apeldoorn. Eens kijken wat we daar weer klaar maken.

Groetjes Corno