Holten 

Je hebt zo van die dagen dat je er totaal geen zin in hebt. Nou zondag was zo’n dag.
Zaterdag avond nog een personeels feest gehad bij Doomernik. Een grote skihut was er neer gezet en iets of wat drank was er. Maar toch kon ik het laten (drink eigenlijk nooit) maar we waren wel iets te laat naar huis gegaan. Rond 1 uur lag ik pas in bed en om half 7 ging de wekker al weer.
Deze keer moest ik alleen naar Holten. Met veel regen onderweg zakte de moed me al in de schoenen. Had er totaal geen zin in vandaag. Maar omdat ik toch al onderweg was wilde ik er toch maar het beste van maken.
Bij het inrijden al mijn kleren maar aan gedaan die ik bij had inclusief regen jack. Maar na een rondje kreeg ik het toch warm en deed eens maar wat spullen uit.
Na de start van de funklasse ging ik me inschrijven en wat warm fietsen. Deze keer bleef ik maar op het asfalt.
Het zonnetje kwam zelfs af en toe nog door en het beloofde toch nog een droge wedstrijd te worden.
Nadat ik me helemaal wedstrijd klaar te hebben gemaakt, ging ik naar de start toe. Ondertussen was de familie van Zoggel er ook. Toch altijd weer fijn om die mensen er bij te hebben.
Bij de start gaat het voor me mis. Iemand schiet uit zijn pedaal en er ontstaat een opstopping. Maar mede daardoor heb ik een langzame start. Iets wat me achteraf goed bevallen is.
De eerste ronde kom ik nog als 25e door. Maar merk dat mijn benen goed zijn en ik elke keer naar het volgende groepje kan fietsen en er meteen ook van weg kan fietsen.
Zo gaat het een paar ronde goed totdat ik tussen de mensen kom die normaal voorin mee rijden. Dat geeft me nog meer motivatie om door te gaan. Maar ik werd iets te overmoedig en wil in de een na laatste ronde iemand inhalen in een afdaling. Iets wat je nooit moet doen want je wint er natuurlijk niets mee. Ik raak uit het spoor en knal met mijn linker arm tegen een boom en beland vervolgens rechts ergens in de struiken tegen een boom. Ff dizzy sta ik toch weer op en ga weer in de achtervolging. Het duurt zeker een halve ronde voordat ik weer bij dezelfde mensen ben en kan er toch weer voorbij en haal zelfs in de laatste ronden nog meer mensen in.
Uiteindelijk kom ik als 16e over de finish. Met een super goed gevoel maar een zeer pijnlijke linker arm.
Nadat ik wat heb uitgefietst ga ik toch maar even naar Dinie van Zoggel om naar mijn arm te laten kijken. En die vond het toch verstandig om even naar de ehbo te gaan. Daar hebben ze de schaafplekken schoon gemaakt en meteen de arm gekoeld. Na hem goed te hebben ingepakt ga ik naar de auto en ga me omkleden.
Tijdens de wedstrijd van de amateurs blijft mijn arm zeer doen en besluit toch maar naar huis te gaan.
Na een warme douche en lekker op de bank te hebben gelegen gaat het nu wel weer goed met de arm. Hij is nog dik maar dat gaat ook wel weer over. Het is niet de eerste en zal zeker niet de laatste keer zijn dat er iets gebeurd.

Uiteindelijk heb ik een super gevoel aan deze dag over gehouden. Iets wat ik ’s morgens niet had verwacht. Maar misschien is het dat er nu geen druk op stond en ik wat ontspannen aan de start stond. Iets wat ik vaker moet doen.
Een goed tip voor de volgende wedstrijd.

Groetjes en tot over twee weken   Corno