NK Zoetermeer, 17 juli 2010

Afgelopen zaterdag stond het NK in Zoetermeer op het programma. Omdat ik van mij zelf weet dat ik geen kans op het podium maak, maak ik er niet zo veel ophef over dan vele wel doen. Het is voor mij een gewone wedstrijd als andere in de voorbereiding. Natuurlijk heeft het een extra tintje de wedstrijd maar wil vooral goed rijden en niet vallen.

Eerst moet er vrijdag nacht nog wel gewerkt worden. En zoals altijd als ik vroeg naar huis wil, dan is het bij ons op het werk druk. Dus ik ging pas tegen een uur of half 3 naar huis toe. Maar de rust was van korte duur als om half 7 de wekker weer gaat. Ik moet pas om 1 uur starten maar de amateurs starten om half 10 en heb Danny beloofd dat ik mee kom supporteren en drinken aan geven als het nodig is.

Rond half 9 ben ik in Zoetermeer en ga maar eerst een rondje verkennen. Straks tijdens de wedstrijd mag het niet meer. Ik kom er achter dat het een super zwaar rondje is. Om te weten er is vorig jaar het EK voor de profs gehouden en waarschijnlijk komt er een World Cup op dit parcours. Dan moet het wel zwaar en selectief genoeg zijn.
Na dat ik de wedstrijd van de amateurs heb gekeken is het wachten totdat ik mag starten. Helaas voor Danny was die uitgevallen met materiaal pech.
Maar in tussen is het hard gaan regenen. Het parcours is nu totaal anders geworden. Veel van de mountainbikers lopen zenuwachtig rond wat voor banden ze zullen pakken.
Ik maak me niet druk want heb toch maar 1 setje banden bij. Dus daar moet ik het mee doen.

Als het dan iets voor 1 is gaan we opstellen. Je voelt de spanning bij iedereen en ook ik ben toch wel een beetje extra zenuwachtig. Het is en blijft een NK.
Als we weg zijn gaat het goed totdat we bij een afdaling komen en de voorste al tegen de grond gaan. Een klein groepje kan door maar de rest staat stil. Ik kan er langs af en kan vrij snel weer verder. De eerste twee rondjes zijn vooral glibberen en glijen in de bossen maar op de vrije stukken word het al aardig droog.
Omdat het rondje maar 5 km is moeten we 6 rondjes rijden. Nu iedereen een beetje op zijn plek zit is het vooral zorgen dat je niet word ingehaald en dat ik probeer mijn krachten goed te verdelen.
Gelukkig is daar de bel voor de laatste ronden. Wat kan zoiets dan toch fijn klinken. Ik ga de laatste ronden in en wil zeker nu niet meer ingehaald worden. Fiets me dan ook helemaal leeg en merk dat ik een kilometer voor de finish toch kramp in mijn bovenbeen begin te krijgen. Dan moet ik nog 2 klimmen waarvan er 1 langs de skibaan. Met het laatste beetje kracht kom ik toch boven en dan is het nog steil omlaag en dan naar de finish. Met zere benen kom ik als 19e over de finish. Totaal op. Maar heb dan ook 1 uur en 46 minuten gefietst. 8 minuten later dan de winnaar.

Moe maar voldaan ga ik naar huis. Mijn doel is bereikt. Ik wilde bij de eerste 20 horen en dat is dan gelukt.

Nu hebben we op de mtb alleen nog maar heeswijk. Dus ga ik nog wat weg wedstrijdjes rijden. Maar eerst wat rust. Een 2 weekjes lekker rustig fietsen en denken wat ik volgend jaar doe. Stoppen of toch nog 1 jaartje door gaan. Ik weet het nog niet.

Zie onderstaande links voor een film van de wedstrijd, in het eerste deel rijd ik lang in beeld.
http://www.youtube.com/watch?v=FoSoFxUV5Es     http://www.youtube.com/watch?v=tSzc5q5GX5w

Groetjes Corno