District Kampioenschappen Berlicum (30 mei)

Zaterdag middag was het weer tijd voor een wedstrijd. Dit keer was het in Berlicum (engelstede) waar het District kampioenschap op de kalender stond.
Het is een heel woord maar er word niet veel aandacht aan besteed door de meeste renners.
Er zijn geen punten of niets te verdienen. Alleen de winnaar mag zich district kampioen noemen voor een jaar.

Maar toch ingeschreven en na een lange nacht werken stond ik toch aan de start. Het is een rondje met honderd duizend bochten volgens mij. Degene die de vaste route van berlicum wel eens rijden weten dan genoeg.
De zon scheen vol op en ook Ronnie en het gezin kwamen kijken, een extra reden om mijn best te doen.

Bij de start zat ik er lekker bij maar op de single track moest degene voor mij, door een stuurfout en schakel problemen een gaatje laten. Het gat kreeg ik nog wel dicht gefietst maar op het moment dat ik aansluit geven ze vooraan nog een keer gas. Ik moet er af en fiets in het achtervolgende groepje verder.
Alles word snel uit elkaar gereden en het is ieder voor zich. Na wat ingehaald te worden en nog wat mensen in te halen zit ik rond de 10e plek.
Die hou ik ook vol tot het einde maar hoor dan dat Rick is uitgevallen dus dat scheelt me net een plaatsje.
Als 9e kom ik over de streep. Moe maar voldaan. Het doel was om bij de eerste 10 te rijden.

Met Ronald van Grinsven fiets ik naar huis en praten wat na over de wedstrijd en over het seizoen. Ik vind dat het nu ff wat minder gaat bij mij maar ronald weet me te overtuigen als je 9e staat in het klassement dat je geen klagen hebt. En ook dat er in Sven veel tijd en energie gaat zitten. Dus moet gewoon niet klagen en doorfietsen zegt ie.

’S Maandags (1 juni, 2e Pinksterdag) ga ik nog een district kampioenschap op de weg fietsen.
Maar daar kan ik heel kort over zijn. Het ging veel te snel.
In Westerbeek hadden ze een rondje uitgezet. Nou ja uitgezet. Het was een vierkantje dat we moesten rijden. 4 bochten en wat rechte stukken dat was het.
Na de start en de eerste bocht ging het meteen richting de 58 km/u. Maar op de stukken waar we de wind op de zijkant hadden, zetten ze alles op de kant en gaan ze door tegen de 54km/u. Tegen de wind in zitten we nog op een 48 per uur.
Ik kan het maar 1 rondje in de kopgroep volhouden en moet dan al passen. Maar had met Manon afgesproken het word vandaag alles of niets.
Na 4 rondjes moet ik zelfs het achtervolgende groepje lossen en zit ik er helemaal doorheen. Ook mentaal. Dus rondje uitfietsen en afstappen.
Gelukkig was ik niet de eerste die afstapte en zeker ook niet de laatste.

Op weg naar huis weten ze gelukkig dan toch altijd de juiste woorden te zeggen van : Het geeft niet, kan gebeuren, zaterdag ook al gereden. Maar toch ga ik met een beetje een zuur gezicht naar de bbq die we nog hebben.

Nu maar volle bak gaan trainen want er komen toch nog wat wedstrijdjes aan waar ik wel goed wil zijn. Oa het nk voor bakkers en nk mountainbike. Maar eerst zaterdag de sponsor helpen bij de opendag. Maar daar zie ik jullie natuurlijk ook allemaal.
Groetjes Corno