Yes, eindelijk de eerste overwinning van het seizoen.
Een zware wedstrijd en zeker niet gestolen.

Omdat we naar Havelte gingen, boven in het land, hadden we maar besloten om daar een hotel te pakken. Dus zaterdag middag een kleine 2 uur in de auto om naar het hotel te gaan. Daar aangekomen meteen de fiets gepakt en gaan infietsen en parcour verkennen. Nou de eerste indruk was ZWAAR, heel zwaar. Door bospaden met boomwortels en heel veel los zand. Het parcours lag op een oefen tank baan van het leger. Je kunt het vergelijken met het bedaf maar dan wel door het losse zand. Maar na een lekker etentje en een goede nachtrust staan we zondag morgen om kwart voor acht bij de wedstrijd. Nummer halen en ja hoor, ik stond weer eens ergens tussen in. Plaats 63, maar dat lag deze keer aan mezelf omdat ik laat had ingeschreven. Nog ff een rondje en wat starts oefenen en we kunnen weg. Kwart over negen klinkt het start schot. Ben redelijk weg en op de zware stukken kan ik lopend veel mensen voorbij gaan. Door me in de eersteronde een beetje in te houden, kwam ik toch op een zevende plaats terecht. Ik wist dat de eerste ronde niet bepalend was, omdat er toch veel mensen te snel zouden vertrekken en zich wel op zouden blazen. Bij de eerste doorkomst was het gat al wel heel groot. De leider had al een kleine minuut voor. Ik dacht: dit komt niet meer goed vandaag. Maar de tweede ronde kon ik er nog veel inhalen en kon al aansluiten bij de tweede man. Na ff in het wiel te hebben gezeten, zien we dat de koploper foutjes begint te maken en hij valt. Dit was mijn sein om vol gas te gaan geven en er naar toe. Bij de laatste doorkomt had ie nog een voorsprong van een kleine 20 seconden. Nog voor de beklimmingen kan ik er bij komen en zit ff in het wiel. Voor de eerste beklimming ga ik er voorbij en vol gas omhoog. Maar hij blijft in het wiel zitten maar niet makkelijk. Vol gas omlaag met wat risico en op naar de laatste beklimming. Daar ga ik super omhoog en hij moet passen. Nu was het nog vol naar de finish over wat bospaden met wat wortels. Dus ff opletten en deze is voor mij. We komen uit het bos en moeten nog achter langs de jurywagen. Bij het laatste keerpunt heb ik een ruime voorsprong en zie dat hij op heeft gegeven; hij wil en kan niet meer. Dus fiets ik onbedreigd naar de finish.

En kan je zeggen dan kan je de hele wereld aan. Je voelt je echt super.

Groetjes Corno