Wegwedstrijd Heeswijk,

Zondag morgen kan ik een keer uitslapen want vandaag heb ik een weg wedstrijd in Heeswijk en daar starten we pas om kwart voor twee. Dus zondag ochtend eerst rustig ontbijten en mijn spullen bij elkaar zoeken. Op internet nog de weersverwachting kijken en als het een beetje mee zit houden we het droog tot het eind van de wedstrijd.

Rond 12 uur rijden we aan naar Heeswijk en daar aangekomen ga ik me eerst omkleden en wat infietsen. Ik merk dat er achter op het parcours veel wind staat. Alleen op de finish straat hebben we de wind mee, de rest alleen tegen of van de zijkant.
Na mijn rugnummer te hebben gehaald ga ik me warm fietsen en alles in orde maken. Eens kijken wat we er vandaag van gaan maken.

Als om kwart voor twee het startschot klinkt gaat het er meteen volle bak tegen aan. Rustig starten is er niet bij. Bij de tweede doorkomst is er al een premie en zo gaat het de hele wedstrijd door. Door die premies wordt er constant hard gereden.
Niemand kan weg komen. Degene die het probeert krijgt 50 meter en merkt dan dat het tegen de wind in niet te doen is.
Ik heb alle moeite om bij te blijven. Ik zit achter in het peloton maar kan niet naar voren komen. Telkens als ik wat naar voren ga, komen ze er weer snel overheen. Op een gegeven moment verlies ik het wiel van mijn voorganger en moet ik een gaatje laten. Met alle kracht die ik nog heb rij ik het nog dicht. Maar kan niet meer naar voren rijden. Eerst moet ik een paar rondjes herstellen. Af en toe valt het wat stil in het peloton, gelukkig maar, want dan kan ik wat op adem komen. Maar voor degene die dit leest, stil vallen betekent rond de 37 per uur tegen de wind in rijden.
Als we verder in de wedstrijd komen kan ik steeds meer opschuiven naar voren. Merk dat ik er doorheen ben en dat mijn benen nu goed voelen.
Als we tegen het einde zijn kom ik zelfs de een na laatste ronde als derde door. Ik moet er twee laten rijden en probeer het dicht te rijden. En word zelfs nog omgeroepen. Maar als we de laatste ronden ingaan rijden ze me met bosjes tegelijk voorbij. Het is een zenuwachtige bedoelen als je voorin rijdt en je moet een groot hart hebben als je daar kunt blijven rijden. Iedereen wil op de beste plek rijden en iedereen wil winnen. Vlak voordat we Heeswijk weer binnen rijden komen we in de Veldstraat en daar is een wegversmalling. Net langs mij rijden er een paar op elkaar en een grote valpartij is het gevolg. Ik kan het net ontwijken maar het geluid dat je dan hoort is niet normaal. Tientallen gaan met dik 55 per uur tegen het asfalt. Maar ik kan door en gaan de laatste bocht door. Met een lange sprint finish ik als 22e.
Helemaal gesloopt fiets ik een rondje uit en zie dat er nog steeds renners worden behandeld die gevallen waren.
Uit eindelijk hebben we 40,6 kilometer per uur GEMIDDELD gereden. Voor degene die wil weten hoe hard dat is, probeer het maar eens een minuut vol te houden. Maar zo rijden wij die wedstrijd in een klein anderhalf uur.
Als ik me ga opfrissen en het rugnummer in ga leveren begint het te regenen. Moet ik toch nog door de regen naar huis. Maar met een goed gevoel. Met de benen zit het wel goed. Hopelijk kan ik tweede paasdag in Nieuwkuijk weer een keer voorin rijden.

Groetjes Corno